Podstawy prawne ochrony radiologicznej

Promieniowanie jonizujące jest bardzo szkodliwe, ale można się skutecznie chronić przed jego skutkami.

Promieniowanie jonizujące pochodzenia naturalnego istnieje na Ziemi od początków jej powstania. Zaś za odkryciem i wytworzeniem sztucznego promieniowania stoi człowiek i nauka XX wieku. Dzisiaj oprócz naturalnego promieniowania jonizującego, otacza nas promieniowanie jonizujące pochodzenia sztucznego. Wykorzystywane jest w wielu elementach naszego życia codziennego, w technice i medycynie, w wojskowości i energetyce. Aparaty rentgena, izotopowe czujki dymu, elektrownie jądrowe czy bomby kobaltowe w szpitalach to właśnie przykłady wykorzystania promieniowania jonizującego w otoczeniu człowieka.

Niezachowanie odpowiedniej ostrożności w pracy w środowisku narażonym na promieniowanie może prowadzić do bardzo negatywnych i długofalowych skutków. Dlatego tak ważne jest, żeby Państwa wiedza w tej dziedzinie była stale aktualizowana. Aktualne wymogi prawa narzucają konieczność wznawiania kursów raz na pięć lat.

Podstawy prawne

  1. Ustawa z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe (http://dziennikustaw.gov.pl/du/2011/s/51/265″>t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 576) określa m. in. szczególne zasady ochrony osób przed zagrożeniami wynikającymi ze stosowania promieniowania jonizującego w celach medycznych.
  2. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 18 lutego 2011 r. w sprawie warunków bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej (t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 884).
  3. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2012 r. w sprawie nadawania uprawnień inspektora ochrony radiologicznej w pracowniach stosujących aparaty rentgenowskie w celach medycznych (Dz. U. 2012 r., poz. 1534).
  4. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 marca 2008 r. w sprawie minimalnych wymagań dla jednostek ochrony zdrowia udzielających świadczeń zdrowotnych z zakresu rentgenodiagnostyki, radiologii zabiegowej oraz diagnostyki i terapii radioizotopowej chorób nienowotworowych (Dz. U. z 2008 r., Nr 59, poz. 365 oraz z 2011 r., Nr 48, poz. 253).
  5. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2007 roku w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących formy i treści wzorcowych i roboczych medycznych procedur radiologicznych. (Dz. U. 2007 r., Nr 24, poz. 161).
  6. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie nadzoru i kontroli w zakresie przestrzegania warunków ochrony radiologicznej w jednostkach organizacyjnych stosujących aparaty rentgenowskie do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń nienowotworowych (Dz. U. 2007 r., Nr 1, poz.11).
  7. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznej pracy z urządzeniami radiologicznymi (Dz. U. 2006 r., Nr 180, poz. 1325).
  8. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 kwietnia 2006 r. w sprawie minimalnych wymagań dla zakładów opieki zdrowotnej ubiegających się o wydanie zgody na prowadzenie działalności związanej z narażeniem na promieniowanie jonizujące w celach medycznych, polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu radioterapii onkologicznej (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 874).
  9. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie dawek granicznych promieniowania jonizującego (Dz. U. 2005 r., Nr 20, poz. 168).
Komentarze zostały zablokowane.